En toch ben je niet alleen
verdergaan na de zelfdoding van wie je lief is
Er bestaan inderdaad geen woorden om te beschrijven wat iemand doormaakt als een geliefde door zelfdoding is overleden. De rouw wordt bemoeilijkt, bijvoorbeeld door het besef dat de dierbare in grote eenzaamheid en uiterste wanhoop is gestorven. Voor wie zich niet geroepen voelt om deel te nemen aan een gespreksgroep om zijn verdriet te verwerken, kan dit boek een goede tochtgenoot worden, die meegaat, zoals dat ook gebeurt in een lotgenotengroep. Het helpt om stil te staan bij rouwtaken en emoties als angst, woede, verdriet, schuldgevoelens. Het besteedt aandacht aan de relaties binnen het gezin die door deze zelfdoding vaak opnieuw in vraag gesteld worden. Het taboe rond zelfdoding wordt vanuit verschillende invalshoeken belicht. Bij al deze onderwerpen werd er veel ruimte gemaakt voor de getuigenissen van mensen die deze weg (voor een stuk) al zijn gegààn, en die hun zoeken wilden delen.
Elk hoofdstuk sluit af met een uitnodiging tot ‘persoonlijke verwerking'.