Wat mogen we hopen?
Perspectieven op de verrijzenis van het lichaam, Logos 2
Wat mogen we hopen? Vandaag, zo leert onderzoek, hopen heel wat mensen dat het met de dood niet gedaan is. Maar waarop mogen mensen dan hopen? Valt er in onze hedendaagse samenleving nog iets te verwachten? Is er temidden van lijden, geweld, ziekte en dood nog iets waarop wij kunnen vertrouwen? In de christelijke traditie neemt het thema van de verrijzenis van het lichaam een centrale plaats in. Het is van oudsher één van de kernelementen van de christelijke geloofsbelijdenis. Christenen drukken hiermee uit dat - uiteindelijk - mensen niet verloren gaan, maar geheeld zullen worden. Zoals God ultiem Jezus deed opstaan, zo laat God ook ons niet los. Maar is het verrijzenisgeloof nog van deze tijd? Is het misschien uitdrukking van het menselijk onvermogen om met de ultieme grens om te gaan? Kan het nog iets betekenen in het worstelen van mensen met lijden en dood? Wat leert het over de God van Jezus Christus? En hoe verhoudt deze christelijke hoop zich tot andere vormen van leven-na-de-dood? Vanuit een veelvoud aan invalshoeken wordt dit thema van de verrijzenis van het lichaam benaderd. Zo kan ook dit geloofspunt meer zijn dan ‘leer', en ‘leven' geven.
Speciaal aanbevolen aan godsdienstleerkrachten, mensen die actief zijn in Kerk en pastoraal, studenten en alumni van de faculteit Godgeleerdheid en andere theologische opleidingen, en ieder die een interesse koestert voor het thema of die werk wil maken van geloofsverdieping.
Bekijk alle artikelen uit de reeks 'LOGOS'